Avrupa'ya satmanın görünmeyen faturası

Buradaki asıl değişim cezada değil. Kimin denetlediğinde. Eskiden bir gümrük memurunun eline düşmen gerekiyordu. Şimdi pazar yerinin kendisi denetliyor, çünkü uymayan ilanı taşımanın sorumluluğu ona geçti. Yani kural seni bir müfettiş üzerinden değil, Amazon'un ilan kontrol yazılımı üzerinden buluyor.

Sorumlu kişi hizmeti Avrupa'da ürün başına değil şirket başına satılıyor ve yıllık birkaç yüz avro tutuyor. Bunu maliyet kalemi olarak baştan yaz. Yazmazsan bir gün ilanların kapanıyor ve o gün kimseye ulaşamıyorsun.

Bir de fırsat tarafı var. Rakiplerinin çoğu bu işi yapmadı. Uyumlu satıcının ilanı ayakta kalırken uymayanınki kapandığında, o kategorinin trafiği bölüşülüyor.

Kaydın ücretsiz olması bu maddeyi listenin en saçma kalemi yapıyor. Para istemiyorlar, sadece kayıt istiyorlar, kaydolmayanın da ilanını kapatıyorlar. Bir öğleden sonrada biten iş yüzünden Almanya pazarını kaybetmek anlamsız.

Sıralama şöyle: önce LUCID'e kaydol, numarayı al, sonra bir ikili sistemle sözleşme yap (ambalaj ağırlığına göre ödeme, küçük satıcıda yıllık birkaç yüz avro), numarayı pazar yeri hesabına gir. Üçünü de yapmadan Almanya'ya kargo atma.

Fransa'nın farkı bildirim takvimi. Almanya'da kaydol ve sat, Fransa'da kaydol, sat, sonra her şubat ne kadar ambalaj koyduğunu bildir. Bildirimi kaçırmak kaydın kendisini geçersiz kılıyor.

Küçük satıcı için pratik sonuç: iki ülkeye birden satacaksan bunu tek tek yürütmek yerine bir uyum sağlayıcısı üzerinden yürüt. Ülke sayısı arttıkça takvim takibi asıl maliyet hâline geliyor, kayıt ücreti değil.

Kısa vadede iş yükü, uzun vadede kolaylık. Bugüne kadar Almanya'nın kuralı ayrı, Fransa'nınki ayrıydı ve her yeni ülke yeni bir kayıt demekti. Ortak çerçeve bunu azaltıyor.

On gün sonrası için yapılacak tek şey var: bugün sattığın ülkelerde kaydın güncel mi, ona bak. Yeni tüzük eski kaydı silmiyor ama eksik kaydı da affetmiyor.